Op enig moment werden Dora Kroon, Trudie Kamphuis en Thea van Tuyl met elkaar in contact gebracht. Ieder, vanuit haar eigen betrokkenheid bij zwangerschap en bevalling, zochten naar een manier om de doula in Nederland te introduceren. Een lange brainstormfase brak aan.

Het was duidelijk dat er de laatste jaren een duidelijke verandering gaande is in de behoeften en wensen van de zwangere vrouw. De zwangere vrouw raakt meer geïnformeerd over alles wat betrekking heeft op zwangerschap, bevalling en opvoeding en daardoor juist veel onzekerder. Deze onzekerheid roept veel vragen op. Er is meer behoefte aan emotionele ondersteuning, ook in goede situaties. De vraag rees: hoe hierop te reageren? De doula leek een antwoord.

Een van de eerste vragen waarop we een antwoord moesten vinden, was: wat is de meerwaarde van een doula in Nederland? Nederland heeft een goed verloskundig systeem. Thuisbevallen is in de westerse wereld uniek en alleen mogelijk doordat we in Nederland beschikken over vakbekwame verloskundigen en goed opgeleide kraamverzorgenden. Onze eerste gedachte was: dit moeten we vooral niet doorkruisen. De doula moet aanvullend zijn. Uit een (kleinschalig) onderzoek onder jonge moeders, dat we in eigen beheer uitvoerden, bleek dat er behoefte was aan meer emotionele ondersteuning tijdens de zwangerschap en tijdens de bevalling. De doula zou hierin kunnen voorzien.

De volgende vraag was: hoe rust je vrouwen toe, die doula willen worden? Met de ervaringen die we in huis hadden, creëerden we een leerplan. Op vrijdag 13 januari 2006 startten we met de eerste groep vrouwen die zeer gemotiveerd waren doula te worden.
In alle openheid werd besproken dat een nieuw concept kinderziektes heeft. Dat van iedereen een pioniersgeest wordt gevraagd om de Nederlandse doula dat te laten zijn, wat we met zijn allen willen dat ze is: een stabiele en wijze vrouw, die de kraamvrouw en haar partner ondersteunt tijdens de bevalling en de geboorte van hun kind. En die in staat is de vrouw en haar partner dit als een natuurlijke, en tegelijk buitengewone, ervaring te laten beleven.

In september 2011 gaat het tiende opleidingstraject van start. We hebben de afgelopen jaren veel geleerd over de vragen waar onze doula’s mee worden geconfronteerd, over hoe we de opleiding moeten professionaliseren. We hebben er ons voordeel meegedaan. Veel kleinere en grotere veranderingen zijn doorgevoerd.

Dat wil niet zeggen dat de opleiding af is. Integendeel, er valt nog veel te ontwikkelen. Onderwijskundig en inhoudelijk. Het beroep doula ontwikkelt zich voortdurend. Met het professionaliseren van de opleiding gaan we gewoon door.