Het opzetten van de opleiding tot doula is voor mij een zaak van voortschrijdend inzicht geweest. Ik kom uit de verpleegkundige sector. Als verpleegkundige heb ik ervaring opgedaan met het bevallen in een ziekenhuis. In een ziekenhuis worden veel medische ingrepen verricht. Een noodzakelijk kwaad. Van veel vrouwen hoorde ik achteraf dat ze het gevoel hadden in een achtbaan terecht gekomen te zijn. Ze voelden zich eenzaam en in de steek gelaten tijdens de bevalling. Emotioneel was er veel te verwerken.Na wat omzwervingen stapte ik over naar het gezondheidszorgonderwijs en leidde o.a. ontelbaar veel volwassen vrouwen op tot kraamverzorgende. De laatste jaren werd duidelijk dat de wensen en behoeften van een zwangere en bevallende vrouw veranderden. Na heel wat mitsen en maren, die te lezen zijn onder “Historie” startten we op 13 januari 2006 de opleiding tot doula. In de afgelopen 2 jaar hebben we, d.w.z. het bestuur en het docententeam, op een heel plezierige manier geworsteld om de kwaliteit van de opleiding te verbeteren. De opmerkingen van de deelnemers prikkelden ons tot het voortdurend verleggen van grenzen.
Ik ben zeer betrokken bij zwangere vrouwen en hun partner. Vooral de medicalisering van de bevalling baart me zorgen en met diverse activiteiten wil ik aandacht vragen voor goede informatie voor aanstaande ouders over de manier waarop zij optimaal kunnen bevallen en een goede ondersteuning van zwangere en barende vrouwen, met name voor degenen die dit extra nodig hebben.
Sinds 1986 ben ik cursusleidster van de cursus Samen Bevallen, waar ik tevens les geef aan de opleiding tot deze vorm van zwangerschapsbegeleiding.
Ik ben sinds 2000 verbonden aan ENCA (European Network of Childbirth Associations), een overkoepelend orgaan van organisaties en individuele personen die zich inzetten voor de verbetering van de zorg voor zwangere vrouwen, moeders en baby’s in alle Europese landen.
Vanaf 2006 verbonden aan de Stichting Opleiding tot Doula, nadat ik samen met Dora Kroon en Trudie Kamphuis enkele jaren bezig was met het brainstormen over de mogelijkheden van een Nederlandse doula. Samen met Saskia Bruyn schreef ik het boekje ‘De Doula’.
Meer informatie is te vinden op mijn website: www.theavantuyl.nl
(1966), getrouwd en moeder van twee kinderen. Bij beide zwangerschappen heb ik samen met mijn partner de cursus Samen Bevallen gevolgd. Dit beviel zo goed, letterlijk én figuurlijk, dat ik de opleiding ben gaan volgen en sinds maart 2001 met veel plezier de cursus Samen Bevallen geef. In deze cursus bereid ik de partners voor op hun taak als ‘coach’ van hun vrouw/vriendin. Toch merk ik dat hier een grens aan zit. De partners zijn emotioneel betrokken bij de vrouw en de geboorte van hun kindje is ook voor hén een indrukwekkend gebeuren. Extra ondersteuning tijdens de bevalling kan hierbij een uitkomst zijn.
Vanaf het moment dat ik over het werk van de doula hoorde vertellen, herkende ik hierin de ideale vorm van die extra ondersteuning voor de zwangere en haar partner. Dat bracht mij er toe mijn begeleidende rol als zwangerschapsdocent uit te breiden. In september 2006 ben ik geslaagd voor de Opleiding tot Doula in Utrecht en heb als doula inmiddels zeer uiteenlopende ervaringen opgedaan. Ik ervaar het als een eer om zo nauw betrokken te mogen zijn bij zo’n bijzondere periode en gebeurtenis en vind mijn werk als zwangerschapsdocent en doula dan ook het mooiste dat er bestaat! Sinds september 2006 ben ik als docent aan de opleiding betrokken. Ik vind het bijzonder om mee te mogen bouwen aan de opleiding en aan de positie van de doula in Nederland.
Ik ben Malua te Lintelo, en moeder van 2 prachtige dochters. Tijdens mijn eigen bevallingen hebben mijn partner en ik steun van een doula gehad, al was dit toen in Nederland nog geen officieel beroep.Mijn partner en ik hebben toen aan den lijve ervaren hoe belangrijk het is om je goed voor te bereiden op de bevalling, en hoeveel rust en veiligheid de continue aanwezigheid van een vertrouwenspersoon geeft. Dit heeft een grote impact gehad op zowel het verloop als de beleving van beide bevallingen, en nog lang daarna. 
Sindsdien ben ik zelf jarenlang intensief bezig om mensen voor te bereiden op de bevalling. Ik geef zwangerschapscursussen voor de Vereniging Samen Bevallen en voor de Thuiszorg, in groepsverband en privé. Ook heb ik cursussen Leren Masseren en Leren Ontspannen gegeven.
Daarnaast verdiep ik mij in Meninwo (Mens in Wording) al jarenlang in allerlei menselijke processen, en heb daardoor inzicht verworven en leren omgaan met gevoelens die op verschillende momenten en gebieden kunnen spelen.
In 2006 ging in Nederland de doula-opleiding van start. Ik hoorde de invulling van de opleiding, en mijn hart maakte een vreugdesprong. Ik wist meteen: dit is het werk dat ik met hart en ziel wil doen. Ik nam deel aan de eerste groep, ben gecertificeerd als doula, en heb inmiddels zeer uiteenlopende ervaringen opgedaan. Dat heeft mij elke keer gesterkt in mijn bevlogenheid om als doula te werken.
Toen er op de opleiding behoefte kwam aan een vierde docent, en ik deze plek mocht innemen maakte mijn hart een volgende vreugdesprong. Omdat ik nu ook aan andere vrouwen die graag doula willen worden mijn kennis en kunde kan overdragen.Ik ervaar aan de cursisten die deelnemen aan de opleiding dat dit stuk voor stuk mensen zijn met diepe bewogenheid en betrokkenheid tot bevallende vrouwen, hun partners en de kinderen die geboren worden. Daar waar de medische zorg is gegroeid, is de continue emotionele en praktische ondersteuning waarbij de vrouw wordt aangesproken op haar kracht en zelfvertrouwen, achtergebleven. Dit geldt zowel voor de thuisbevalling als de bevalling in het ziekenhuis.Hier ligt dan ook de taak van de doula om naast verloskundige en/of gynaecoloog een plek in te nemen. Het is een toegevoegde waarde aan ons verloskundig systeem, en ik voel mij bevoorrecht om les te geven aan de opleiding die mensen hiervoor schoolt en certificeert.
(1955) Ik ben
stage begeleidster en doula voor Gouda en omstreken.
Twee jaar terug startte ik de doulaopleiding te Utrecht. Een jaar later, in september werd ik na 5 stagebevallingen gecertificeerd doula. Uiteraard ben ik lid geworden van de beroepsvereniging voor doula’s. Bij de oprichting van deze vereniging ben ik gevraagd woordvoerder te zijn. Ik heb dit korte tijd met plezier gedaan, echter aan mijn taak als stagebegeleider bij de Doulaopleiding en het organiseren van de bijscholingsdagen voor doula’s heeft thans mijn voorkeur en vergt genoeg energie naast het moederschap van mijn zeven kinderen.
Ik ben tevens gevraagd als lid van de cliëntenraad bij de verloskundigenpraktijk te Gouda. In deze rol werk ik o.a. mee aan een onderzoek door de KNOV naar het gebruik van de baarschelp. Last but not least werk ik met hart en ziel als doula.
(1951), gehuwd en moeder van 8 kinderen, oma van 8 kleinkinderen (binnenkort wordt de 9de verwacht). Begonnen als kraamverzorgende, koos ik al snel voor de opleiding tot verloskundige. In 1975 ben ik in een 2-mans praktijk in Gouda begonnen. Vanwege ons groeiend gezin, ben ik daar mee gestopt. Wel bij vriendinnen en familie bleef ik nog aardig aktief. Ik ben 4 jaar hoofdleidster geweest van een landelijk werkende kraamzorgorganisatie. Nog weer later ben ik in het onderwijs verder gegaan in de verloskunde en betrokken bij de opleiding voor kraamverzorgenden. Sinds de start van de doula-opleiding geef ik de verloskunde-lessen in een traject van 3 dagen voor mensen die geen verloskundige kennis hebben. Deze vooropleiding wordt afgerond met een toets en moet voldoende zijn om door te stromen naar het vervolg van de doula-opleiding.
Uit dit verhaal zal duidelijk zijn, dat alles rond het kraamgebeuren mijn warme interesse heeft. Ik heb alle kanten van het bed gezien. Nog steeds geef ik met heel veel plezier mijn lessen. Bovendien heb ik 3 maal voor doula gespeeld bij mijn twee schoondochters. Heel speciaal!
Het beroep van doula is, denk ik een beetje uit de nood geboren. De verloskundige wordt steeds technischer, aan het budget voor de kraamzorg is vooral door het Kabinet enorm geknabbeld, de cliënten worden zich steeds meer bewust van de zorg die ze willen en uiten dit ook. Tevens kwamen er van overzee doula-geruchten overwaaien, dan is het plaatje gauw gemaakt. Daar heeft Dora dan ook goed op gereageerd. De grote uitdaging zal zijn om als doula aan te tonen, dat er door hun inzet minder medische indicaties zullen zijn.Dan wordt het ook interessant voor de zorgverzekeraar en dus ook voor de cliënt.

(1964), vader van 2 meisjes (2006 en 2007) en beide kinderen zijn met behulp van een doula geboren. Ik ben de initiator van Djisr, een klein bureau dat begeleiding biedt bij de start van je eigen bedrijf en bij trajecten naar werk. Djisr werkt met name voor mensen die niet oorspronkelijk uit Nederland komen, maar hier hun toekomst bouwen. Naast deze begeleiding verzorg ik, in samenwerking met DAIRA training & coaching, trainingen en workshops met het ondernemerschap als thema. Toen er een docent gezocht werd voor een dag over ondernemerschap binnen de opleiding tot doula, kwam men via onze doula bij mij terecht. Ik vind het bijzonder om aan deze opleiding mee te mogen werken en zo bij te dragen aan de positie van de doula in Nederland.
Sinds januari 2007, in de tweede opleidingsgroep, verzorg ik deze workshop voor de doula’s en dat doe ik met erg veel plezier. Deze dag is er vooral op gericht de basale vragen rondom het ondernemerschap als doula te beantwoorden, koudwatervrees weg te nemen en een realistische kijk op het zelfstandig uitoefenen van het doula zijn. Niet meer, niet minder! Er is veel ruimte voor eigen inbreng en persoonlijke vragen.